Je vult een buisje met bloed, stuurt het op, en twee weken later krijg je een kleurrijk rapport: vermijd tarwe, gist, melk, ei en nog twintig andere dingen. Het oogt wetenschappelijk en je wilt graag een antwoord. Maar precies daar zit het probleem. De bekendste voedselintolerantietest, de IgG-bloedtest, meet iets heel anders dan wat de verkoper je laat geloven.
Eerlijk: ik vind de IgG-voedseltest een van de meest misleidende producten in deze hoek. Mooie rapporten, weinig bewijs, en het risico dat je onnodig je voeding inperkt.
Welke voedselintolerantietesten zijn betrouwbaar?
Het verschil tussen een zinvolle en een zinloze test zit in de vraag: meet hij een echte, behandelbare aandoening? De tabel hieronder is je beslissingshulp.
| Test | Meet wat? | Betrouwbaar? | Wanneer zinvol |
|---|---|---|---|
| Coeliakie (tTG-IgA) | Auto-immuunreactie op gluten | Ja, gevalideerd | Bij verdenking coeliakie, blijf gluten eten |
| Lactose-ademtest | Vertering van lactose | Ja, via arts | Bij klachten na zuivel |
| Specifieke IgE-allergietest | Allergische reactie | Ja, beoordeeld door arts | Bij vermoeden voedselallergie |
| IgG-voedseltest | Blootstelling, niet intolerantie | Nee, niet aanbevolen | Geen, overslaan |
| Haar- of bioresonantietest | Geen meetbare biologie | Nee | Geen, overslaan |
Coeliakie en lactose-intolerantie horen bij de groep met gevalideerde testen, omdat de uitslag iets zegt over een echte aandoening. Lees over het verschil in glutenintolerantie of coeliakie.
Waarom de IgG-voedseltest niets oplost
Het Voedingscentrum en het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) zijn hier duidelijk over: een hoog IgG tegen een voedingsmiddel wijst op blootstelling, niet op intolerantie. Met andere woorden, je IgG tegen tarwe is vaak juist hoog omdat je vaak brood eet, niet omdat je het niet verdraagt. Een lange vermijdingslijst op basis daarvan kan je dieet onnodig beperken en zelf tot tekorten leiden. Ook de Europese allergieorganisatie EAACI raadt deze testen voor het stellen van een intolerantie af.
Wat kun je dan wel doen bij klachten?
Een gestructureerd eliminatie- en herintroductiedagboek, het liefst met een dietist, geeft vaak meer inzicht dan een dure test. Je laat een verdacht voedingsmiddel een paar weken weg, voert het daarna gecontroleerd weer in en noteert je klachten. Heb je vooral een opgeblazen buik, lees dan wat je bloed zegt bij buikklachten. En sluit bij twijfel eerst coeliakie uit met een coeliakie bloedonderzoek, want dat is wel een gevalideerde test.
Lactose, fructose en FODMAPs: vaak de echte boosdoeners
Veel klachten die mensen aan een mysterieuze intolerantie toeschrijven, komen in werkelijkheid door slecht verteerbare koolhydraten. Lactose-intolerantie, een tekort aan het enzym lactase, geeft klachten na zuivel en is met een ademtest aantoonbaar. Fructose en de bredere groep FODMAPs (fermenteerbare koolhydraten in bijvoorbeeld ui, peulvruchten en sommige fruitsoorten) geven bij gevoelige darmen gas en een opgeblazen gevoel. Hier helpt geen bloedtest, maar wel een tijdelijk, begeleid FODMAP-arm dieet om te zien welke groep jouw klachten geeft. Het Voedingscentrum benadrukt dat zo'n dieet bedoeld is om te testen, niet om blijvend streng te volgen.
En histamine-intolerantie dan?
Histamine-intolerantie is een populair onderwerp, maar lastiger dan het lijkt. Er bestaat een bloedtest op het enzym DAO (diamineoxidase), dat histamine afbreekt, maar een lage DAO bewijst op zichzelf geen intolerantie. De diagnose berust vooral op het patroon van je klachten in relatie tot histaminerijke voeding, niet op een enkel getal. Wees dus voorzichtig met dure testpakketten die op basis van een waarde een streng dieet voorschrijven. Een gericht, tijdelijk eliminatietraject met begeleiding zegt hier meer dan een momentopname in je bloed. Wat opvalt bij vrijwel al deze populaire testen: ze geven veel uitslag, maar weinig richting. Een goede dietist die je klachten en je dagboek combineert, komt doorgaans tot een bruikbaarder advies dan een lijst met tientallen vermeende boosdoeners.
Wanneer je niet moet experimenteren maar naar de huisarts gaat
Zelf uitproberen kan bij milde, herkenbare klachten, maar er zijn signalen waarbij je beter direct medisch advies vraagt: bloed bij de ontlasting, onbedoeld gewichtsverlies, klachten die 's nachts wakker maken, of klachten die voor het eerst ontstaan na je vijftigste. Dit zijn alarmsymptomen die om gericht onderzoek vragen, geen zelftest. Een dure intolerantietest kan dan juist vertraging opleveren doordat hij een vals gevoel van een antwoord geeft.
Veelgestelde vragen
Werkt een IgG-voedseltest?
De wetenschappelijke onderbouwing ontbreekt. IgG kan wijzen op blootstelling aan een voedingsmiddel, niet op een intolerantie. Wees voorzichtig met lange vermijdingslijsten.
Hoe weet ik welke test zinvol is?
Bij een concrete verdenking, zoals coeliakie of lactose-intolerantie, bestaan gevalideerde testen. Bespreek met je huisarts welke test bij jouw klachten past.
Mag ik zelf voedingsmiddelen schrappen?
Tijdelijk en gericht kan, het liefst met begeleiding. Schrap niet blijvend een hele groep voedingsmiddelen zonder reden, want dat kan tot tekorten leiden.
Wat je nu kunt doen
Mijn advies: kies een gevalideerde test bij een concrete verdenking, en wees kritisch op brede intolerantietesten met een lange vermijdingslijst. Een gevalideerde test plus een goed bijgehouden voedingsdagboek brengt je verder dan welk kleurrijk rapport ook. Elk bloedtestresultaat bij Vitalcheck bevat een professionele beoordeling door een BIG-geregistreerde arts. Een bloedwaarde is geen diagnose: bespreek behandelbeslissingen altijd met je huisarts.
Bronnen
- NHG-standaard Voedselovergevoeligheid. Nederlands Huisartsen Genootschap. Geraadpleegd 2026.
- Voedingscentrum. Voedselintolerantie en testen. Geraadpleegd 2026.
- Gezondheidsraad. Voedsel en gezondheid. Geraadpleegd 2026.
- Thuisarts.nl / NHG. Ik denk dat ik iets niet verdraag. Geraadpleegd 2026.
Auteur
